نوشته‌اند كه : رسول خدا خود بر استر سفيد خود : « دلدل » سوار شده ، دو زره پوشيده و خود بر سر نهاده بود [ 1 ] . هجوم ناگهانى هوازن و فرار مسلمانان در تاريكى صبح بود كه سپاهيان اسلامى به وادى « حنين » سرازير شدند ، امّا مردان « هوازن » كه قبلا در دره‌ها و تنگناها و خم و پيچهاى وادى « حنين » پنهان شده و جا گرفته بودند ناگهان بر مسلمانان حمله ور شدند ، و بيدرنگ سواران « بنى سليم » رو به گريز نهادند و سپس اهل مكّه فرارى شدند و ديگران هم به دنبال ايشان گريزان و پراكنده گشتند ، و چنان كه خداى متعال در قرآن مجيد خبر داده است : فراخناى زمين بر آنها تنگ آمد و هراسان و گريزان پشت به جنگ دادند [ 2 ] . شيخ مفيد در ارشاد مىنويسد : در جنگ « حنين » ، « أبو بكر » از بسيارى مسلمانان در شگفت شد و گفت : امروز از كمى سپاهيان شكست نخواهيم خورد ، اما همين چشم زخم ، كار خود را كرد و پس از برخورد با مشركين بيدرنگ فرارى شدند و همگى گريختند و جز ده نفر با رسول خدا كسى باقى نماند : نه نفر از « بنى هاشم » و « أيمن » پسر « أمّ أيمن » ، و چون « أيمن » به شهادت رسيد ، همان نه نفر هاشمى در ميدان جنگ استوار و پايدار ماندند ، تا فراريان نزد رسول خدا بازآمدند و يكى پس از ديگرى برگشتند و ديگر بار جنگ به نفع آنان درگرفت ، و در همين باره و نيز در مورد غرور « أبو بكر » به فزونى سپاه ، خداى متعال نازل فرموده است [ 3 ] : « و روز « حنين » ، هنگامى كه فزونى شما ، شما را به شگفت آورد ، امّا كمتر فائده‌اى

--> [ 1 ] - مراجع گذشته . م . [ 2 ] - اشاره به آيهء 25 از سورهء توبه است . ر . ك : طبقات ، ج 2 ، ص 151 چاپ بيروت 1376 . م . [ 3 ] - ارشاد ، ص 63 ، چاپ اصفهان ، 1364 . م .